ขนมเค้กนั้นเป็นขนมโปรดของใครต่อใคร หากไม่กังวลถึงสุขภาพแล้วน้อยคนนักที่จะไม่ชอบเค้ก และการกินเค้กให้อร่อยผมว่าคงไม่มีอะไรเหมาะเท่ากับเครื่องดื่มร้อนๆ อย่างกาแฟอีกแล้ว อนึ่งบางคนชอบเครื่องดื่มเย็นๆ หรือชาร้อน ก็แล้วแต่จะชอบกันไป  ส่วนผมยังขอยันในทุกอิริยาบถว่ากาแฟร้อนเหมาะกับเค้กมาก ถ้าได้กาแฟขมๆ สักหน่อยยิ่งดี ยามที่เคี้ยวเค้กนุ่มๆ แล้วตามด้วยกาแฟขมๆ กลั้วผสมกลมกล่อมอยู่ในปากนั้นช่างเป็นช่วงเวลาแห่งความหฤหรรษ์โดยแท้ ถ้าใครชอบแบบผม ไม่จำเป็นต้องกินตอนดึกๆ นะครับ เวลาอื่นก็ได้แล้วแต่สะดวก ส่วนผมตอนนี้มีเค้กเหลืออยู่ในตู้เย็น 2 ชิ้น จึงต้องขอตัวไปชงกาแฟก่อนละครับ

กล้วยตากทอดที่เห็นมีแพ็กเกจเป็นกล่องสวยงาม ดูจากแพ็กเกจและรูปแบบของร้านแล้วคาดว่าจะเป็นร้านประเภทแฟรนไชส์ จุดเด่นของกล้วยตากทอดคือแป้งกรอบมาก และกล้วยก็หวานอร่อย วิธีทอดและส่วนผสมของแป้งก็น่าจะแตกต่างจากกล้วยทอดธรรมดาอยู่บ้าง เพราะทิ้งไว้นานๆ แป้งก็ยังกรอบ และน้ำมันก็ไม่เยิ้มมากจนไม่อยากจับ เสียดายที่ลืมถ่ายรูปไว้ เลยไม่มีรูปกล้วยตากทอดมาให้ชม เอาเป็นว่าถ้าเห็นกล้วยตากทอดวางขายอยู่ที่ไหนก็ลองซื้อชิมดูนะครับ ผมขอรับประกันความอร่อยเองเลยงานเนี้ย

สำหรับคืนนี้ค่อนข้างจัดหนัก เพราะมีคนชวนไปร่วมเขียนเรื่องสั้นแนวผีสยองๆ ได้แนวได้คอนเซ็ปต์มาแล้วแต่ยังนึกพล็อตไม่ออก เลยว่าจะดูหนังผีสัก 2-3 เรื่องสร้างบรรยากาศสักหน่อย เสบียงจึงเป็นเค้กคาปูชิโน อัลมอนด์ จากร้านเซเว่น 1 แพ็กมี 2 ชิ้น ตอนแรกว่าจะกินชิ้นเดียว แต่เห็นมันมาเป็นคู่ การลงไปอยู่ในท้องเราเพียงลำพังชิ้นเดียวอาจทำให้มันเหงาได้ จึงจัดการซะด้วยกันจนเรียบวุธ โดยแกล้มกาแฟขมๆ พร้อมชมหนังผี สรุปว่ามื้อนี้อร่อยดี กินไปขนลุกไป

เมื่อก่อนขนมถังแตกมีขายทั่วไป หาซื้อกินได้ง่ายไม่ว่าจะที่ไหนๆ แต่มาหลังๆ ชักจะหาซื้อยากขึ้นเรื่อยๆ ที่พอจะเจอบ้างก็คือตามงานวัด ซึ่งมีทำขายแบบขนาดใหญ่ยักษ์แล้วตัดขายเป็นชิ้นๆ คล้ายกับพิซซ่า

แล้วเมื่อไม่นานมานี้ก็มี “ขนมถังทอง” ปรากฏตัวออกมา ในรูปลักษณ์ที่เล็กกว่าขนมถังแตกพอสมควร ซึ่งก็ไม่ทราบว่าใครเป็นคนคิดชื่อ แต่พอคาดเดาได้ว่าเพราะชื่อของขนมถังแตกฟังดูไม่ค่อยเป็นมงคลนัก บางคนอาจกลัวว่ากินแล้วจะจนก็เป็นได้ จึงทำให้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็นขนมถังทองที่ฟังดูเป็นมงคลมาก แม้ขนมถังทองจะมีขนาดเล็กกว่าขนมถังแตก แต่ก็มีไส้ให้เลือกมากขึ้น อย่างในภาพก็มีไส้มะพร้าว ไส้สังขยา ไส้ฝอยทอง ส่วนไส้อื่นๆ ก็เช่น สตรอเบอร์รี่ บลูเบอร์รี่ ข้าวโพด ฯลฯ

ด้วยขนาดที่เล็กลง ทำให้ดูน่ากินมากขึ้น ส่วนราคาขายก็ขายกันแบบเหมา คือ 3 ชิ้น 20 บาท จะแบ่งกันกินคนละชิ้น หรือกินคนเดียวทั้ง 3 ชิ้นก็แล้วแต่ความกว้างของกระเพาะของแต่ละคน ในส่วนของสถานที่ขายนั้นก็น่าจะมีแฟรนไชส์ขายทั่วไปตามตลาดนัดหรือปากซอยต่างๆ ดูๆ แล้วก็ถือเป็นเรื่องน่าสนใจของการประยุกต์ขนมไทยดั้งเดิมให้มีรูปโฉมใหม่อย่างขนมถังทองนี้ เรามาลองชิมแล้วติดตามกันต่อไปนะครับว่าขนมถังทองจะได้รับความนิยมมากเพียงไร และจะมีการประยุกต์ขนมไทยอะไรที่น่าสนใจอีกบ้าง

สำหรับคนต่างจังหวัดแล้วคงจะคุ้นเคยกับต้นกล้วยเป็นอย่างดี เพราะมีปลูกกันเยอะ ด้วยว่ากล้วยนั้นเป็นพืชสารพัดประโยชน์ ทุกส่วนล้วนเอามาใช้ประโยชน์ได้ทั้งนั้น และขึ้นง่าย ไม่ต้องดูแลอะไรกันมาก แต่ละบ้านจึงมักปลูกไว้กินไว้ใช้ ส่วนในกรุงเทพฯ อาจจะหาดูต้นกล้วยยากหน่อย ต้องแถบๆ ชานเมืองถึงจะพอมีให้เห็นบ้าง แต่ถ้าอยากดูกล้วยแปลกๆ ก็มีสวนกล้วยอยู่ในสวนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ ซึ่งจะมีกล้วยพันธุ์แปลกๆ รวมตัวกันอยู่คับคั่ง…

อยู่ๆ ที่พูดถึงเรื่องกล้วยขึ้นมาก็เพราะว่าพี่สาวแวะมาเยี่ยมแล้วมีกล้วยมาฝาก 1 หวี เป็นกล้วยหอมที่ยังเขียวอี๋แข็งโป๊ก ก็เอาตั้งไว้บนโต๊ะแบบไม่รู้อนาคตว่าจะได้กินเมื่อไหร่ แล้วช่วงนี้มีบอลโลก ช่วงเชียร์บอลมันก็ต้องมีอะไรกินนิดหน่อยถึงจะทำให้บรรยากาศในการเชียร์อิ่ม เอ๊ย! สนุก เพลิดเพลิน ระหว่างทางเดินไปตู้เย็นอันเป็นที่เก็บเสบียงก็จะผ่านโต๊ะซึ่งมีเจ้ากล้วยสี เขียวอี๋วางเด่นอยู่ รอบแล้วรอบเล่ามันก็ไม่เหลืองสักที ก็ได้แต่อาฆาตไว้ในใจว่าสุกเมื่อไหร่เถอะ พ่อจะฟาดให้เรียบ!

ดีที่คืนนั้นไม่หลับฝันถึงกล้วย และเมื่อตื่นมาก็พบว่าเจ้ากล้วยหวีนั้นมีอยู่ลูกนึงที่สีเปลี่ยนเป็นเหลืองๆ แล้ว แต่ก็ยังแข็งมากอยู่ดี มองกล้วยไปมองกล้วยมา แต่งเป็นกลอนได้บทนึง เข้ากะเทศกาลบอลโลกซะด้วย ออกๆ แนวกลอนลิเกหน่อย แต่จะใช่หรือไม่ก็อย่าไปสนใจมันเลยครับ…

เจ้ากล้วยสีเขียวแกมเหลือง           มองแล้วขัดเคืองใจแทบสิ้น
สีเขียวกับเหลืองเหมือนบราซิล      เมื่อไหร่จะกินได้เอย…

พูดถึงเรื่องกล้วยแล้วต้องขอโปรโมตกล้วยประจำจังหวัดชุมพรบ้านเกิดหน่อย ที่ชุมพรมีกล้วยเล็บมือนางเป็นของแปลกสำหรับคนจังหวัดอื่นๆ กล้วยเล็บมือนางมีขนาดเล็ก รสหวาน กลิ่นหอม ถ้าไปภาคใต้ผ่านจังหวัดชุมพร จะมีแหล่งขายกล้วยเล็บมือนางแหล่งใหญ่อยู่ตรงศาลพ่อตาหินช้าง อำเภอท่าแซะ กล้วยเล็บมือนางสมัยก่อนนิยมกินแบบสุกๆ และเอามากินแบบดิบๆด้วยการลอกเปลือกออกบางๆ แล้วหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ กินกับน้ำพริก รสชาติมันๆ หวานนิดๆ ส่วนกล้วยน้ำว้าดิบไม่นิยมจิ้มน้ำพริก น่าจะเพราะฝาดมาก แต่เอาไปแกงได้อร่อยดี

กล้วยเล็บมือนางมีการแปรรูปเป็นกล้วยตาก กล้วยอบ กล้วยเคลือบช็อกโกแลต ฯลฯ ถ้าใครผ่านไปแถวชุมพรอย่าลืมลองชิม หรือซื้อกลับไปฝากคนรู้จักก็แจ่มครับ…

ปาท่องโก๋ของที่นี่ไม่ธรรมดา เพราะเป็นปาท่องโก๋ย่าง เขาเอาปาท่องโก๋มาย่างต่ออีกนานพอสมควร แล้วราดด้วยนม ช็อกโกแลต และสังขยา ระหว่างรอคนขายย่างปาท่องโก๋อยู่นั้นก็มองไปเห็นไอศกรีมที่ตั้งขายคู่กัน อยู่หน้าร้าน เจอของแปลกอีกแล้วครับ “ไอศกรีมกระท้อน” นานๆ เจอทีแบบนี้จะไม่ชิมก็กระไรอยู่ เนื้อไอศกรีมละเอียด รสชาติออกเปรี้ยวๆ มีกลิ่นกระท้อนเจือ กินยังไม่ทันหมดปาท่องโก๋ย่างก็เสร็จพอดี เขาใส่กล่องใส่ถุงให้ ราคาปาท่องโก๋ย่าง ชุดละ 30 บาท 1 ชุดมี 3 ตัว หน้าตาน่ากินมาก

รับปาท่องโก๋ย่างมาแล้วก็เดินไปสวนสันติไชยปราการต่อ ที่จริงจะนั่งกินที่ร้านก็ได้ ร้านกว้างขวางน่านั่งดี แต่ถ้าอยากได้บรรยากาศก็ไปที่สวนสันติฯ ดีกว่า ระหว่างทางแวะซื้อกาแฟเอสเพรสโซ่เย็นติดมือไปด้วย หรือจะไปซื้อน้ำดื่มอื่นๆ แถวสวนก็ได้

สวนสันติไชยปราการอยู่ตรงถนนพระอาทิตย์ มีป้อมพระสุเมรุเห็นเด่นชัดตั้งแต่ไกล อยู่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา มีท่าเรืออยู่ใกล้ๆ สวนนี้ไม่กว้างนัก แต่วิวดีทีเดียว นั่งกินปาท่องโก๋ย่างกับกาแฟเสร็จก็ถ่ายรูปเล่นต่อ มีคนมาถ่ายรูปกันเยอะพอสมควร ที่นี่มีต้นลำพูให้ดูด้วย แต่ไม่มีหิ่งห้อยแล้ว ไม่งั้นคงมีคนแห่ไปดูไม่แพ้แถวอัมพวาแน่

เริ่มจากหาทุเรียนที่สุกได้ที่ ซึ่งส่วนมากแล้วมักจะใช้ทุเรียนหล่น เพราะจะมีรอยแตก นำไปขายสดๆ ไม่ได้ และเนื้อทุเรียนก็จะไม่สวย ออกแนวเละๆ ไปบ้าง แต่ไม่เอาที่เสียๆ นะครับ เดี๋ยวรสชาติจะไม่อร่อย

ทุเรียนมีหลายพันธุ์ จะเอาพันธุ์ไหนมากวนก็ได้ไม่เกี่ยงครับ บางคนอาจจะชอบทุเรียนบ้านลูกเล็กๆ ซึ่งเนื้อจะออกสีอ่อนๆ ไม่ค่อยเหลือง และเนื้อนิ่ม เละง่าย ไม่แข็งเหมือนพวกทุเรียนพันธุ์

ส่วนทุเรียนพันธุ์ เนื้อจะเหลืองเข้มกว่า มีความมันมากกว่า แต่ราคาก็แพงกว่าเช่นกัน

ขั้นตอนต่อไปก็คือแกะเอาเนื้อทุเรียน โดยพยายามอย่าให้ติดส่วนที่แข็งๆ

สำหรับเม็ดทุเรียน อย่าเพิ่งคิดว่าไร้ประโยชน์นะครับ เดี๋ยวนี้ขายได้เหมือนกัน บางคนซื้อไปกินเหมือนเม็ดขนุน บางคนก็ซื้อเอาไปเพาะต้นขาย

เห็นเต็มกระทะแบบนี้พอกวนเสร็จจะเหลือปริมาณที่น้อยลงเยอะเลย

หลังจากนั้นก็เอาไปตั้งไฟ แล้วก็คนๆ ไปเรื่อยๆ ใช้ไฟปานกลาง จะเตาถ่านเตาแก๊สก็แล้วแต่สะดวกครับ พอกวนไปจนเริ่มแห้งก็เติมน้ำตาลทรายนิดหน่อย ขึ้นอยู่กับพันธุ์ของทุเรียนด้วยว่าหวานมากน้อยขนาดไหน ควรเติมแค่ไหนจึงพอเหมาะ

คนไปเรื่อยๆ ระวังอย่าให้ก้นกระทะไหม้ ประมาณชั่วโมงกว่าๆ ถึง 2 ชั่วโมง ทุเรียนกวนก็จะเหนียวได้ที่ มีความลื่นไม่ติดกระทะเหมือนตอนแรก สีก็จะเข้มขึ้นนิดหน่อย ส่วนกลิ่นหอมนั้นไม่ต้องห่วง โชยไป 3 บ้าน 8 บ้านเลยทีเดียว

พอกวนเสร็จแล้วก็ทิ้งไว้ให้เย็น ค่อยนำไปบรรจุถุง หรือจะห่อแบบห่อเล็กๆ อย่างนี้ก็ได้ กินง่ายดีครับ แต่อย่ากินเพลินเกินไป เพราะทุเรียนนั้นไม่ว่าสดหรือแบบกวน อ้วนทั้งน้านนนนน

น้ำเก็กฮวย ทำไม่ยาก หาซื้อดอกเก็กฮวยแห้ง ในห้างฯ ก็มีขาย กลิ่นหอมไม่แตกต่างกับที่เขาขาย ส่วนรสชาติคงแตกต่างนิดหน่อยเรื่องความหวาน ชอบหวานก็ใส่น้ำตาลเยอะๆ แค่นั้นเอง

น้ำหวานเฮลส์บลูบอย ที่นิยมมากสุดก็สีแดง รองไปก็สีเขียว สีอื่นๆ ก็มีอีกเยอะ ลองเลือกที่ชอบละกันครับ วิธีทำง่ายสุดๆ ผสมน้ำแล้วใส่น้ำแข็งดื่มได้เลย หรือมีอีกวิธี ผสมน้ำแล้วเอาไปแช่ช่องฟรีซ จนเกือบแข็ง หรือถ้าแข็งก็เอามาวางไว้สักครู่ จะกลายเป็นน้ำแข็งไส ใส่ขนมปังไปด้วยก็อร่อยดี

น้ำขิง เด็กๆ อาจไม่ชอบ แต่ผู้ใหญ่น่าจะถูกใจ เพราะมีสรรพคุณให้ประโยชน์ต่อร่างกายหลายอย่าง ต้องใช้ขิงแก่ บางครั้งอาจเผ็ดไป จึงต้องกะให้ดีๆ ดื่มร้อนก็ดี ดื่มเย็นก็อร่อย เผลอๆ หิวขึ้นมา ก็เอาน้ำขิงที่มีอยู่ขึ้นตั้งไฟ ต่อยไข่ใส่ กลายเป็นไข่หวานน้ำขิงได้อีก

ชาดำเย็น ถ้าจะเอาชาแบบที่เขาขายกันเลยมาทำอาจจะหายาก ลองเอาชาซองที่หาซื้อได้ง่ายนี่แหละครับ ต้มน้ำให้ร้อนแล้วเอาซองชาลงไปแช่สักครู่ เติมน้ำตาลตั้งไฟต่อสักพัก จะเอามาดื่มแบบร้อน หรือแช่เย็นก็ได้ ถ้าจะว่าไปแล้วเวลาอากาศร้อนเขาแนะนำให้ดื่มชาร้อนแก้ร้อนกันนะครับ เพราะเมื่อร่างกายภายในเราร้อน เราจะรู้สึกว่าอากาศเย็นลง

ชามีหลายแบบ ลองชาอู่หลงแล้วรู้สึกว่ารสชาติชาร้อนดีกว่าชาเย็นเยอะ เดี๋ยวว่างๆ จะลองชาแบบอื่นๆ ดูบ้าง

นอกจากนี้ยังมีเครื่องดื่มที่ทำได้ง่ายๆ อีกเยอะ ใครมีสูตรไหนมาแนะนำก็ขอเชิญนะครับ

เขากินใบเหลียงกันยังไง? บางคนอาจสงสัย เพราะหน้าตาไม่ค่อยน่ากินนัก ง่ายๆ เลยก็ลวกจิ้มน้ำพริกครับ แต่ถ้าจะให้อร่อยขึ้นไปอีกก็ต้มกะทิใส่กะปินิดหน่อย กินกับน้ำพริกอร่อยมาก อีกเมนูที่รู้สึกว่าจะถูกพัฒนาขึ้นมาในระยะหลังก็คือใบเหลียงผัดไข่ วันนี้ผมว่าจะทำเมนูนี้เป็นอาหารเย็นครับ

เนื่องจากทิ้งไว้ในตู้เย็นหลายวัน ทำให้ใบเหลียงดูจะเหี่ยวๆ ไปบ้าง แต่ไม่เป็นปัญหา เพราะเดี๋ยวพอผัดเสร็จมันจะเหี่ยวมากกว่านี้หลายเท่า
และด้วยเหตุที่ผมไม่เก่งเรื่องทำอาหารนัก ไม่เชี่ยวชาญ ชั่วโมงบินน้อย ทำไม่บ่อย แล้วก็แค่พอกินได้เท่านั้น จึงไม่ขออธิบายรายละเอียดมาก เอาเป็นอธิบายแบบขั้นแอดวานซ์เลยละกันนะครับ

เริ่มจากใส่น้ำมันในกระทะ ใส่กระเทียมสับลงไปเจียว ถ้าขี้เกียจหรือหากระเทียมไม่ได้ก็ข้ามขั้นตอนนี้ไปได้เลย เปิดไฟให้ร้อนๆ หน่อย ต่อไปก็เอาใบเหลียงที่เด็ดก้านทิ้งแล้วมาใส่ในกระทะ ถ้าเจอใบแก่ๆ ก็เอาออกด้วยนะครับ เคี้ยวยาก เติมน้ำปลาหรือซีอิ๊วขาวตามสะดวก น้ำตาลทรายนิดหน่อย หรือไม่ต้องใส่ก็ได้ เพราะส่วนมากผักจะมีรสหวานอยู่บ้างแล้ว ต่อไปก็ตอกไข่สักฟองหรือ 2 ฟอง ต่อใบเหลียง 1 กำ ที่เห็นในภาพนั้นผมใส่แค่ฟองเดียว ผัดต่ออีกแป๊บ ถ้ามีน้ำมันหอยก็ใส่ไปหน่อยนึงก่อนปิดไฟ เป็นอันเรียบร้อยครับ รับประทานกับข้าวสวย หรือถ้ารู้สึกว่าจืดไปก็จิ้มน้ำพริกกินได้ตามสะดวกครับ

“ช็อกโกแลต” สื่อรักคุณค่าสูง

14 กุมภาพันธ์ วันวาเลนไทน์ หรือวันแห่งความรักที่หนุ่มๆ สาวๆ ต่างสรรหาสิ่งดีๆ ที่จะใช้เป็นสื่อแทนใจมอบให้กับคนที่ตนรัก นอกจากดอกกุหลาบแดงและกิฟต์ช็อปกระจุ๋มกระจิ๋มต่างๆ ต่างแล้วก็ยังมีขนมหวานยอดนิยมอยู่หนึ่งอย่าง นั่นก็คือ “ช็อกโกแลต”

ช็อกโกแลตประกอบไปด้วยโกโก้ลิเคอร์ (Cocoaliqour) เนยโกโก้ (Cocoa butter) น้ำตาล เลซิทิน และสารแต่งกลิ่นต่าง ๆ
ช็อกโกแลต แบ่งออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่ ช็อกโกแลตดำ (Dark Chocolate) ช็อกโกแลตขาว (White Chocolate) และช็อกโกแลตนม (Milk Chocolate)
ขั้นตอนการผลิตช็อกโกแลตนั้นยุ่งยากซับซ้อนและใช้เวลานานพอสมควร เริ่มตั้งแต่การบดส่วนผสมต่างๆ แล้วนำไปนวดซึ่งใช้เวลานวดนาน 1-2 วันกันเลยทีเดียว จากนั้นจึงค่อยนำไปใส่แม่พิมพ์ให้เป็นรูปต่างๆ ตามต้องการ

ในช็อกโกแลตมีคาร์โบไฮเดรต ไขมัน วิตามิน เอ ดี เค และธาตุเหล็กค่อนข้างสูง รวมถึงคาเฟอีนซึ่งแม้จะมีน้อยกว่ากาแฟประมาณ 10 เท่า แต่ก็ช่วยกระตุ้นให้ร่างกายรู้สึกกระปรี้กระเปร่าได้เหมือนกัน

นอกจากนี้ยังมีการวิจัยพบว่าช็อกโกแลตมีสารบางอย่างที่กระตุ้นให้สมองหลั่ง สาร เอนดอร์ฟิน ซึ่งจะทำให้คนเราอารมณ์ดี คลายเครียด ไม่หงุดหงิดง่ายๆ และไม่นานมานี้ก็มีรายงานเกี่ยวกับการค้นพบสารต้านอนุมูลอิสระที่เรียกว่า “ฟลาโวนอยด์” ซึ่งพบได้ในพืช ผัก ผลไม้ ไวน์แดง ใบชา สารนี้มีส่วนช่วยป้องกันโรคมะเร็งบางชนิด และช่วยเพิ่มการไหลเวียนของโลหิต ป้องกันการเกิดโรคหัวใจด้วย

อย่างไรก็ตาม ควรรับประทานช็อกโกแลตในปริมาณที่เหมาะสมจึงจะเป็นประโยชน์สูงสุดกับร่างกาย และช็อกโกแลตที่มีประโยชน์ควรรับประทานก็คือช็อกโกแลตดำ

ประวัติ – วิวัฒนาการของช็อกโกแลต
ชาวมายา (อาศัยอยู่ในทวีปอเมริกากลาง เมื่อราว 1,400 ปีก่อน) คือชนเผ่าแรกที่นำเมล็ดโกโก้มาตากแห้งเพื่อแปรสภาพเป็นน้ำดื่มหอมกรุ่น เรียกกันว่า “ช็อกโกแลทัล”

ค.ศ. 1529 น้ำช็อกโกแลตเริ่มแพร่สู่สเปน และชาวสเปนก็ได้เติมน้ำตาลทราย วานิลลา และกลิ่นอบเชยลงไป ต่อมาน้ำช็อกโกแลตก็ได้รับความนิยมทั่วยุโรป
ค.ศ. 1675 มีร้านน้ำช็อกโกแลตเปิดในอังกฤษเป็นครั้งแรก
ค.ศ. 1765 สหรัฐอเมริกาสร้างโรงงานช็อกโกแลตแห่งแรก
ค.ศ. 1847 ช็อกโกแลตแบบแท่งถือกำเนิดขึ้นในอังกฤษ และก็ได้รับความนิยมมาจนกระทั่งถึงทุกวันนี้